En Sıcak Konular

Ali Bulaç


Ali Bulaç
0 0 0000

Alevi talepleri



Son zamanlarda bazı Alevi dernekleri on binlerce insanın katılımıyla gösteriler yaparak seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Kürt sorunuyla ilgili taleplerin resmî katların sağır duvarlarına çarptığı bu konjonktürde Alevilerin seslerini yükseltmeye başlaması bazılarınca 'masum' değil.
Bu doğru olabilir, ama bu, Alevilerin bu ülkede ciddi sorunlar yaşamadığı, taleplerinin haklı olmadığı anlamına gelmez. Her seferinde her nedense Kürtler ve Aleviler can yakıcı sorunlarını dile getirmeye çalıştıklarında, biz hakikat değeri olan ve olmayan birtakım komplo teorilerini öne sürüp bunu "istikrara yöneltilmiş bir tehdit" olarak algılıyoruz. Eğer sorunların dile getirilmesi ve talepler ile istikrar arasında zorunlu bir ilişki varsa bu, hiçbir zaman söz konusu sorunlara kulak verilmeyecek, talepler karşılanmayacak demektir. Çünkü mevcut istikrarın, söz konusu sorunların devamı üzerine kurulduğunu biliyoruz.

Elbette Kürt, Alevi veya başka toplumsal kesimlerin sorunlarını istismar etmek isteyenler olacaktır; bunlar içeriden de olabilir, dışarıdan da. Komploların önüne geçilmek ve istismara mani olunmak isteniyorsa, yapılması gereken ilk şey, haklı taleplerin bir an önce yerine getirilmesidir. İç toplumsal bünyeyi komplolara ve istismara elverişli olmaktan çıkarmak lazımdır. Hem insanın bir yerini acıtacaksınız hem bağırınca "Sus, huzur bozuyorsun" diye azarlayacaksınız, bu adil değil.

Alevi meselesi ciddidir. Bu sorunu çözmeden önce müzakereci siyaset çerçevesinde karşılıklı konuşmak, tartışmak, diyalog kurmak ve çözüm yolunu aramak lazım. Bunu Sünniler ve Aleviler birlikte yapmalıyız, ama bu, Sünnilerin Alevilere 'çözüm empoze etmeleri' anlamına gelmemeli. Bugün AK Parti hükümeti geç kalmış da olsa, hiç değilse umut verici bir açılım getirmek üzere harekete geçmiş görünmektedir, ancak kamuoyunda Diyanet'in hükümetle aynı fikirde olmadığına; asıl büyük zorluğun hükümetten değil, devletin din kurumundan ve din bürokratlarından kaynaklandığına ilişkin güçlü bir algı söz konusudur. İnşallah hükümet "başörtüsü düzenlemesi"nde olduğu gibi MHP'nin tuzağına düşmeden, başına yeni bir dert almadan uygun bir biçimde bu sorunu çözme yolunda önemli adımlar atar.

Çözüm yolunda şu adımların önemli olduğunu düşünüyorum:

1) Aleviliği şu veya bu kavramsal çerçevede tanımlamaktan vazgeçmeliyiz. Sivil olarak biz Sünniler, laik olarak devlet. Aleviler kendilerini nasıl tanımlıyorlarsa (din, mezhep, inanç grubu, din dışı kültür vs.) biz onları kendi tanımlarıyla öylece kabul etmek zorundayız. Çünkü insanları kendi tanımları ve konumlarında kabul etmedikçe onlara müdahale etmiş oluruz, bu durumda onların da tanımlama yoluyla bize müdahale etmelerine karşı çıkmak tutarlılık olmaz.

2) Benim toplum tasavvurum açısından ideal olan Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB)'nın lağvedilip bugün adına "diyanet" denen ibadet hizmetlerinin sivil cemaatlere, meskun yerlere bırakılmasıdır. Devlet sadece hizmetin teknik standartlarını tespit eder, denetler; bu arada bir dinî grubun başkaları üzerinde tahakküm kurmasının önüne geçer. Ancak mademki mevcut durumda DİB'in ilgası mümkün görünmüyor, bu durumda Alevilerin de Diyanet içinde temsil edilmeleri gerekir.

3) Cemevleri yasal statüye kavuşturulmalı, dedelere ve zakirlere müftü, vaiz, imam, müezzinler gibi kamu bütçesinden maaş bağlanmalıdır. Nasıl belediyeler camilere bazı yardımlarda bulunuyorsa, cemevlerine de benzer yardımlarda bulunmalıdır. Bu arada camiye giden cemevine gidebilmeli veya tersi, cemevine giden camiye gidebilmeli, buna engel olunmamalı.

4) Yine ideal olan "laik devlet"in din dersi öğretmekten vazgeçmesi olup, bu işi de sivil inisiyatiflere ve kuruluşlara bırakmasıdır. Yine mevcut durumda bir anayasa değişikliği söz konusu olmadığına göre -oluncaya kadar- Alevilik de din dersine eklenmeli, bu bölümü Alevilerin yetkin gördüğü kimseler yazmalıdır.

zaman



Bu yazı 564 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 6 Nisan 2013 Neyin özgürlüğü?
    • 7 Nisan 2012 NATO'nun alan dışı stratejisi
    • 12 Kasım 2011 İdrak tutulması
    • 16 Temmuz 2011 Dört aktör
    • 25 Haziran 2011 Tiyatro bu
    • 19 Mart 2011 Afetler, felaketler!
    • 12 Mart 2011 Darbenin medya ayağı
    • 10 Mart 2011 Modelin altı parametresi
    • 7 Mart 2011 'Türkiye modeli'
    • 12 Şubat 2011 İhvan ve İslam korkusu!
    • 22 Ocak 2011 Kısır döngü
    • 13 Ocak 2011 Azınlık veya zımmi!
    • 10 Ocak 2011 Çatışmalar ve potansiyeller
    • 18 Aralık 2010 Başka bir dünya, başka bir iktisad!
    • 15 Kasım 2010 Diyanet'te 'yeni dönem'
    • 2 Ekim 2010 Millî Görüş'ten son kopuş!
    • 18 Eylül 2010 Ayrışmanın fotoğrafı
    • 2 Ağustos 2010 Askerler ve rolleri
    • 26 Temmuz 2010 Neden akletmiyoruz?
    • 24 Temmuz 2010 35. madde

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    4,050 µs