En Sıcak Konular

Cengiz Çandar


Cengiz Çandar
0 0 0000

Amerikalı 'neo-con'-Türk 'neo-İttihatçı' izdivacı



Kimi zaman ayaküstü bir diyalog, birden bir yazıya ilham verir. Bu yazı da öyle bir ayaküstü diyalogun ilhamından yola çıktı. Prof. Dr. Asaf Savaş Akat’la konuşurken, askerin içinde “gözü kara” bir eğilimin dikkat çektiğinden söz etti ve bu eğilimin Cumhuriyet’in kurucu önderlerinin “Türkiye tasavvuru”yla çeliştiğine işaret etti.

Başta Mustafa Kemal özellikle o, yani Atatürk- İmparatorluğun çöküşünün derslerinden yola çıkarak, Türkiye’nin “macera”dan uzak durmasını esas alan bir devlet kuruluşuna gittiler.

Mustafa Kemal için, İmparatorluğun, yani o dönemdeki “devletimiz”in çöküşüne yol açan “maceracılık” ile “İttihatçılık” ve Enver Paşa zihniyeti “eş anlamlı” idi.

Mustafa Kemal’in “Yurtta Sulh, Cihanda Sulh” şiarı, bir anlamda, “İttihatçı maceralığın” reddini ifade ediyordu. Nitekim, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşu ile birlikte, sınırları belirlenen “yeni ülkemiz”in üzerinde yükselen “yeni devletimiz”in, sınırlar dışında kalan Türk topluluklarına da ilgisi zayıflamıştı. Asla, “irredentist” bir politika gütmeyen Atatürk Türkiye’si, “Dış Türkler” kavramına da pek duyarlı olmamıştı.

Misak-ı Milli sınırları içinde mütalaa edilmesine rağmen, bugünkü Kuzey Irak’ın tümünü kapsayan “Musul vilayeti”ne, Batum’a ve hatta Batı Trakya’ya ilişkin olarak, Mustafa Kemal’in hiçbir talebi olmamasını bir yere kaydetmeliyiz.

Dahası, Mustafa Kemal, “İttihatçılık” ve “maceracılık”ı, genç Türkiye’nin varoluşu ve esenliği bakımından öylesine bir tehdit olarak görüyordu ki, “İzmir Suikastı”nın ardından kurulan “İstiklal Mahkemeleri”, İttihatçıların kalıntılarının temizlenmesi işlevini gördüler. Enver Paşa-Talat Paşa-Cemal Paşa üçlü lider kadrosu zaten sahneden çekilmişlerdi ama birkaç yıl sonra Atatürk adını alacak olan Mustafa Kemal, İttihatçıların “B” hatta “C takımı”nın bile siyaset sahnesinden silinmesini elzem görmüştü.

Bir “Realpolitik dehası” olan Mustafa Kemal, sadece uluslararası şartların el verdiği bir zaman diliminde, 1930’lu yılların sonlarında “İskenderun livası”nı, bizim tarihimize geçen adıyla “Hatay vilayeti”ni Türkiye sınırlarına dahil etmek ve Montreux Boğazlar Sözleşmesi’ni revize etmek için harekete geçmişti.

***       ***       ***

Bu günlerde, adeta her ne pahasına olursa olsun, Kuzey Irak’a girmek ve “Irak bataklığı”na saplanmak, bunu yaparak Türkiye’nin Güneydoğu’sunu, dolayısıyla Türkiye’nin toprak bütünlüğünü tehlikeye atabilecek maceralara dalmak konusunda aşırı bir istek gösteren, ister askerin içinde bir eğilim olsun, ister CHP gibi siyasi partinin sorumluları olsun, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Kemal Atatürk’ün değil, onun temizlemeye uğraştığı “İttihatçılık”ın “genleri”ni taşıyorlar.

Atatürk’ün adını ağzından düşürmeyen “ulusalcı” cereyanın yandaşlarına ne demeli? Onlar, her konuda “içe kapanmacı” ama konu “Kuzey Irak macerası”na gelince, pek ateşliler.

Söylemlerine bakılırsa, pek “anti-emperyalist”, bu çerçevede “tam bağımsızlıkçı”, “anti-Amerikan”, herşeyden önce “anti-AB” onlar. Gelgelelim, İsrail aşırı-sağı ile örtüşen Amerikan aşırı-sağının, “Türkiye projesi”nin taşıyıcısı da, yine onlar.

Yüzlerine ayna tutulmasından, haliyle hoşlanmıyor ve asabiyete kapılıp, tehdit ve hakaret savurmaya yöneliyorlar ama yapılacak bir şey yok; çünkü “gerçeğin bir gün mutlaka ortaya çıkması gibi kötü bir huyu” vardır.

***      ***      ***

Türkiye’deki “ulusalcılık” cereyanının, Amerika’da kimlerin “cephanesi” olduğunu, bizzat Amerikalıların kendileri ortaya koydu. Bu isimlerin başında, Richard Perle geliyor. Bir dönemde, “Karanlıklar Prensi” lakabıyla adıyla anılan Richard Perle.

Washington’da yıllardır ciddiyeti ve dikkate değer yorumlarıyla temayüz eden Türk gazeteci Ali Aslan, “Today’s Zaman” adlı İngilizce gazetede yayınlanan “Hating old Europe, Loving old Turkey” (Eski Avrupa’dan nefret, Eski Türkiye’ye aşk) başlıklı yazısında, AB’nin mi yoksa, Perle’ün ve Amerika’da temasta olduklarının mı pusulayı şaşırdığından emin olamadığını belirtiyor.

Ali Aslan’ın “ironisi”, Richard Perle’ün başını çektiği neo-con’ların belirli bir kanadının, yönetim kademesinde, Başkan Yardımcısı Dick Cheney’in yanısıra “Godfather”ı ya da “kirvesi” sayılan eski Savunma Bakanı Donald Rumsfeld’in “eski Avrupa” diye tanımladığı AB’ye kızgınlığına karşılık, bu ekibin, Türkiye’de tedavülden çoktan kalkması gerekenlere duydukları muhabbete işaret etmesi.

Zira, Perle, Türkiye’nin AB hedeflerine, “sivillerin asker üzerinde üstünlüğü”nü beraberinde getireceği için soğuk bakarken, AB’yi bir yandan da, Kuzey Irak’a müdahale etmemesi için Türkiye üzerinde baskı uyguladığı iddiasıyla eleştiriyor.

Richard Perle’ün, Türkiye’nin Kuzey Irak’a askeri müdahalesinin ateşli bir savunucusu olduğunu, kısa süre önce bir toplantıda kendi kulaklarımla işitmeseydim, Ali Aslan’dan okuduklarımın isabetinden belki bir kuşkuya kapılırdım. O da zaten şöyle yazmış: “Şimdi Perle’ün ve Michael Rubin gibi ahbaplarının Türk askeri içindeki şahin unsurlar nezdinde niçin bu kadar popüler oldukları için bir neden daha olduğunu görebiliyorum.”

Washington’da ciddi hiçbir çevrenin ciddiye almadığı Michael Rubin’in kısa bir süre önce İstanbul’da  Harp Akademileri’ne davet edilip, konuşma yaptırıldığını, bu vesileyle not edelim.

Ve, Ali Aslan’ın yazısının, bence, en ilginç şu satırlarını aktaralım:

“Perle’ün Türk yönetici laik establishment’ı içindeki dostları kendisine şunu söylüyor olabilirler, ‘İslam ve Kürtleri kendi bildiğimiz yoldan halledelim ve AB sürecini durduralım ki, Ankara her zaman ABD’nin ve NATO’nun bir kalesi olarak kalsın.’ Eminim ki, bunlar kendi aralarındaki özel konuşmalarında, AB üyelik seçeneği ortadan kalktıktan sonra Çin ve Rusya gibi ülkelerle ittifaka gitmeyi ciddi ciddi tartışıyorlar. Perle’ün kendisi, ya fena halde aldanıyor veya Washingtonluları aldatmaya çalışıyor.”

Nitekim, Atatürkçü Düşünce Derneği Başkanı, eski Jandarma Genel Komutanı Şener Eruygur ile eski MGK Genel Sekreteri, emekli Orgeneral Tuncer Kılınç’ın birkaç hafta önce Berlin ve Londra’da yaptıkları “AB-karşıtı”, “Rusya ile ittifak yanlısı” konuşmaları hatırlarsak, yukarıdaki değerlendirmenin hiç de boş ve haksız olmadığı sonucuna kolayca varabiliriz.

***        ***      ***

Amerika’da bir çevre var ki, İran’a askeri saldırı planları peşinde. Bu çevre, Türkiye’yi Kuzey Irak’a girmeye de teşvik ediyor, AB’den uzak durmaya da. Onların bazıları -örneğin Michael Rubin- için AKP’liler, “İslamofaşistler”. Bunlar, kendi hesapları doğrultusunda, Türkiye’nin demokratik olması gibi bir “öncelik” de taşımıyorlar.

Türkiye’deki müttefikleri ise, “neo-İttihatçılar”. Amerikalı neo-con’ların aşırı sağ unsurlarının Türk müttefiklerinin, kendilerine “ulusalcı” ve “Atatürkçü” etiketi yapıştırmasına aldanmamak gerek. Öylelerine, en başta Atatürk karşıydı.

Niye, nasıl diye soracaksanız şayet...

Yazının sonu için, başına dönebilirsiniz...
 
Referans



Bu yazı 814 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 2 Mart 2012 'İç savaş salgını' ve 'korunma yolları'...
    • 8 Şubat 2012 Türkiye, Suriye'de savaşa mı gidiyor?
    • 13 Temmuz 2011 Diyarbakır DTK'nın, BDP Ankara'nın
    • 22 Haziran 2011 Türkiye'nin doğru Suriye pusulası
    • 14 Haziran 2011 Yeni anayasa için AK Parti-BDP-CHP uzlaşması
    • 13 Mayıs 2011 İktidar Kürt sorununu anlamalı
    • 16 Nisan 2011 AK Parti'nin Güneydoğu'da 'siyasi ricatı...'
    • 12 Nisan 2011 Aday listelerini okuma kılavuzu
    • 1 Mart 2011 Hoca ve 28 Şubat'ın cenazesi
    • 22 Şubat 2011 Libya: Osmanlı dominosu ve Bingazi'deki kan davası
    • 19 Şubat 2011 Ergenekon faturası
    • 5 Şubat 2011 Mısır'ın tarih yazdığı gün...
    • 8 Ocak 2011 Hizbullah tahliyesi mi rönesansı mı?
    • 5 Kasım 2010 TAK, ne kadar PKK, ne kadar 'Ergenekon?'
    • 29 Ekim 2010 'Tek Cumhuriyet'in iki Ankara'sı
    • 26 Ekim 2010 Bu gidişle katilden çocuk yaratılacak
    • 6 Ekim 2010 Washington'daki Türkiye
    • 1 Ekim 2010 Daha seyahatin başı, çözümün eşiği değil...
    • 29 Eylül 2010 Türkçeye onurunu iade edin
    • 21 Eylül 2010 Hakkâri provokasyonuna inat

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    7,191 µs