En Sıcak Konular

Nasuhi Güngör


Nasuhi Güngör
0 0 0000

Suriye zor mesele



Dün bıraktığımız yerden devam edelim. Suriye meselesi giderek daha hassas bir noktaya geliyor; dolayısıyla da Türkiye, bu konuda artık çok daha dikkatli hareket etmek zorunda.

Kuşkusuz Türkiye, bu coğrafyada sıradan bir ülke olarak yer almıyor. Dahası atacağı adımları, izleyeceği politikaları, kendi tarihsel derinliğini, geçmişten gelen ve devam eden ortaklıkları dikkate alarak şekillendirmek zorunda. Güncel dayatmaların ya da günü birlik tepkilerin yönlendireceği bir ülke olmadığımızı sık sık unutuyoruz.

Türkiye-Suriye ilişkilerinin geldiği aşama, bir bakıma kaçınılmazdı. Zira Şam’daki rejimin, kendi içindeki toplumsal değişim sürecini yönetebilme konusunda pek de maharetli olduğu söylenemez. Eninde sonunda bu ülkede bir iç hesaplaşma olacaktı, şimdi bu yaşanıyor. Üstelik bu hesaplaşma, sadece kendi sınırlarını değil, neredeyse tüm bölgeyi etkileyen bir özellik taşıyor.

Türkiye’nin kendi içinde çok ciddi sancılar yaşadığı dönemler oldu. Bunları tamamen atlatabildiğimiz de söylenemez. Ancak toplumsal dinamiklerin seyrini, yönünü doğru okuyabilme ve mecrasında akmasını sağlama konusunda yaşadığımız ülkenin hayli farklı olduğunu da takdir etmeliyiz.

2002 yılının sonunda yapılan seçimler, değişim sürecinde sancılar yaşayan, ekonomik krizin girdabında savrulan Türkiye’nin yeni bir çıkış arayışıydı. Bu arayışların buluştuğu adres Tayyip Erdoğan ve AK Parti oldu. Ne yazık ki etrafımızdaki ülkelerin, komşularımızın ve genel anlamda İslam dünyasının bu süreci yönetebilmesi, değişim taleplerinin önünü açabilmesi, çok daha farklı dinamiklerle gerçekleşiyor. Bazen de Suriye örneğinde olduğu üzere kelimenin tam anlamıyla kilitleniyor.

Türkiye’nin farkını birkaç başlıkta okumak yararlı olabilir. Birincisi az önce sözünü ettiğimiz doğru okuma kabiliyeti. Buna demokrasi tecrübesini, imparatorluktan tevarüs eden siyasi aklını da ekleyebiliriz.

Ama en az bunun kadar önemli bir diğer başlık, Türkiye’nin kendi etrafındaki ülkelerle kurduğu ilişkinin şeffaf ve yapıcı bir zeminde devam etmesi. Geçmişte bazı odakların soyunup eline yüzüne bulaştırdığı birkaç saçma sapan girişimi saymazsak, Ankara, kendi etrafında gizil saklı, kirli işlerin, operasyonların içinde bir güç olarak anılmıyor. Bu hem kendisine duyulan güveni, hem de itibarını artırıyor.

Dahası da var. Türkiye, bir yandan kendi değişim sürecini yönetirken, diğer yandan İslam dünyasına açık ve güçlü mesajlar verebilen bir özelliğe de sahip. Nitekim başından itibaren Tunus, Mısır, Libya konusunda, şimdi ise Suriye meselesinde durduğu yeri, ancak bu zeminde doğru okuyabiliriz.

Bunlar güzel; ama sorunlarımızın farkında olmak kaydıyla. İyi başladığımız işleri kötü devam ettirme alışkanlığımız sürüyor ne yazık ki. Siyasetin ciddi riskler alarak açtığı yollarda; entelektüel yetersizlik, tembellik ve boş vermişlik yüzünden mesafe almakta zorlanıyoruz. Hala okur yazarlarımızın ilgileri, içi boşalmış alanlar üzerinde geziyor. Yahut Suriye başta olmak üzere gereken sorunlar üzerinde kafa yormak işimize gelmiyor.

Suriye meselesini, belli bir azınlığın çoğunluğa tahakkümü olarak okumak elbette yanlış değil. Tablo ortada. Ama bunu tespit etmek, aklımıza gelen her şeyi söylemek ya da uygulamak anlamına gelmiyor. Burada büyük zorluklarımız var; ama aynı zamanda doğru yönetebilirsek, büyük devlet olabilmenin kodları da burada.

Sakin, ama gerçekten çok sakin olmalıyız bu meselede. Sanıldığından çok daha hassas ve zor bir sorunla karşı karşıya kaldığımızın farkında değiliz, en azından şimdilik.

star




Bu yazı 998 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 6 Nisan 2013 Kraliyet patron, biz taşeron muyuz?
    • 27 Eylül 2012 Ordu neden değişmek zorunda
    • 21 Eylül 2012 Eylül ayının kara listesi
    • 14 Eylül 2012 Yeni Türkiye ve yeni ekonomik model
    • 13 Eylül 2012 Libya saldırısı ve Türkiye’nin kodları
    • 3 Eylül 2012 Türkiye’nin yalnızlığı ve Mısır
    • 30 Ağustos 2012 Ankara-Paris rekabeti
    • 24 Ağustos 2012 İstihbarat zaafı var mı?
    • 23 Ağustos 2012 BDP niçin çıldırdı?
    • 17 Ağustos 2012 Fırsat treni telaşı
    • 16 Ağustos 2012 Yola nasıl devam edeceğiz?
    • 10 Ağustos 2012 ‘Gergin Barış’ın sonu mu?
    • 6 Ağustos 2012 PKK’nın intiharı
    • 27 Temmuz 2012 Henüz vakit varken
    • 20 Temmuz 2012 Suriye sorunu ve Türkiye’nin özgüveni
    • 19 Temmuz 2012 Şam’daki patlama ve Moskova’daki Türkiye
    • 28 Haziran 2012 Türkiye itibar mı kaybediyor?
    • 22 Haziran 2012 Mısır, Suriye ve derin iktidarlar
    • 21 Haziran 2012 Müzakere akıldır, güçtür
    • 14 Haziran 2012 Beka endişesinin dayanılmaz cazibesi

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    7,020 µs