En Sıcak Konular

Taha Kıvanç


Taha Kıvanç
0 0 0000

Şişedeki gibi durmaz ki...



Ne zamandır ince ince ördüğü 'kamu diplomasisi' kampanyasının gözleri önünde yıkıldığını gördüğünde Karen Hughes kimbilir ne kadar üzülmüştür. Önce patronu Condolezza Rice'tan azar işitmiştir, sonra da kendisini Teksas'tan bir kez daha Washington'a taşıyan büyük patron George W. Bush'tan...

Karen Hughes Amerikan dışişleri bakanlığında çalışıyor, ama görevi 'teröre karşı savaş' cephesinin propaganda işleri... Ortadoğu'ya 'yeni' sıfatı kazandırmak için girişilen bütün kampanyalar onun eseri. Bunun için muazzam kaynaklar var elinin altında ve işini kolaylaştıracağını düşündüğü kişilere, örgütlere, şirketlere kaynak aktarımında tereddüt etmesi gerekmiyor. Bugüne kadar, propaganda amacıyla, sağa-sola akıtılan paraların toplamı 400 milyon doları geçti...

Karen Hughes

Gelin görün ki, 'zafer günü' olacağı sanılan son girişimi, Karen Hanım açısından, tam bir fiyaskoya dönüştü. "Eline yüzüne bulaştırdı" denir ya, tam öyle oldu...

O gün, 15 ülkenin önemli simaları Roma'da toplanacaktı. Condoleezza Rice, toplantı öncesi 'Yeni Ortadoğu' terimini kullanmıştı; 15 devlet adamı ile BM Genel Sekreteri güler yüzleriyle 'Yeni Ortadoğu'nun doğumuna tanıklık edeceklerdi... Aynı gün, Başkan Bush, Beyaz Saray'da konuk ettiği 'Yeni Irak'ın başbakanı Nuri el-Maliki'yle ortak bir basın toplantısı düzenleyecek ve "İşte görüyorsunuz, Ortadoğu'ya demokrasi geliyor" görüntüsü verilecekti... Irak'ın kuzeyindeki özerk Kürt yönetiminin "Gelin, yatırım yapın" reklâmları da o gün ABD medyasında dönmeye başlayacaktı...

Benim hayal gücüm sınırlı olduğu için, Karen Hughes'un 'kamu diplomasisi' atağı projesinin, o gün, Türk basınında "Irak'a girmedik, fırsat kaçırdık, Lübnan'a gidelim ve fırsatı yeniden yakalayalım" türü yazılar çıkmasını içerip içermediğini bilemeyeceğim.

İşler beklendiği gibi gelişmedi. Beyaz Saray'daki ortak basın toplantısında, Lübnan'a yapılanlara karşı çıkmasa bile en azından Hizbullah'ı eleştiren sözler sarf etmesi bekleniyordu Nuri el-Maliki'nin,; aaa o da ne, Irak Başbakanı, sözü alır almaz, beklenenden çok farklı cümleler sarf etmesin mi? Bush toplantı için özellikle kırmızı kravatını tercih etmişti; 'kırmızı' sertlik ve kararlılık gösterdiği için... Bir ara baktım, Bush'un yüzü kravatından daha kırmızı...

Nevadalı Demokrat senatör Harry Reid'in New York Times'a söylediği şu sözler düş kırıklığını yansıtıyor aslında: "Maliki'nin açıklamaları sorunlu. Müttefikimiz olması gereken Irak'ın yaşanan krizin çözümünde ve Ortadoğu'ya istikrarın yerleşmesinde yapıcı bir rol oynayabileceği konusunda kuşkular uyandıran açıklamalar bunlar..." Senatör Reid, CNN'e de, "Maliki'nin Hizbullah'ı kınamasını beklerdim; Hizbullah'ı kınamayan Irak Başbakanı benim gözümde güvenilirliğini yitirdi" demiş...

Basın toplantısı biter bitmez, Bush, bu olumsuz gelişmeden sorumlu tuttuğu Condoleezza Rice'a demediğini bırakmamıştır herhalde... Condolezza Rice

Oysa aynı dakikalarda ABD Dışişleri Bakanı Rice ile bakanlığının müsteşar yardımcısı Bn. Hughes'un dertleri başlarından aşkındı. 15 ülkenin önemli isimlerini Roma'ya kadar taşıyarak 'Yeni Ortadoğu' için büyük bir doğum töreni planlamışlardı; fakat racon kessin diye çağırdıkları BM Genel Sekreteri Kofi Annan, törende yaptığı konuşmayla, pişmiş aşa su katıverdi. Annan'a göre, böyle bir toplantıda, Suriye ve İran'ın da mutlaka bulunması gerekirdi...

Aslında zorluk Lübnan'da yıllardır görev yapan BM görevlileri üzerine İsrail uçaklarının o sabah bomba yağdırmasıyla başlamıştı... İsrail yetkilileri inkâr etseler bile, saldırı, doğrudan BM'yi hedef alıyordu ve kasıtlıydı... Roma'da toplananların, "Lübnan'da İsrail'in saldırılarıyla başlattığı Hizbullah'ı etkisizleştirme ameliyesini, BM adına görevi üstlenecek çok-uluslu bir güç devralsın" kararına varması bekleniyordu; İsrail o beklentiyi de bombalamış oldu...

"Bir şeyin kötüye gideceği varsa o şey mutlaka kötüye gider" ve "Kötülükler teker teker gelmez, birbiri ardına gelir" diyen müteveffa Bay Murphy'nin tezleri bir kez daha doğrulanmış oldu.

ABD Dışişleri Bakanı Condoleezza Rice, Washington ve Roma'daki çifte hayal kırıklığı yüzünden, olayları ülkesi lehine çevireceğine inandığı için göreve getirdiği Karen Hughes'u fırçalamışsa, şaşırmam...

Karen Hughes'un kendi derdi kendine yeter. Rice'la birlikte Ortadoğu ve Roma'ya doğru uçarken yakıt takviyesi için uğradıkları İrlanda'da, beş gün boyunca Shannon Havaalanında sefil perişan edilen Lübnan asıllı Amerikalılar kendisini tanıyıp sıkıştırmışlar çünkü. Biri, "Güzelim ülkem tahrip edildi" diye bağırmış Karen Hughes'a...

Bush, Rice, Hughes... Hep birden karalar bağlasalar yeridir.

Bu yazı 286 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 17 Eylül 2012 Hem okudum, hem de yazdım
    • 4 Eylül 2012 CIA başkanı neden geldi?
    • 16 Temmuz 2012 Vicdanım buna da elvermiyor
    • 2 Temmuz 2012 Suriye nasıl bir ülke, Suriyeliler nasıl insanlar...
    • 21 Mayıs 2012 Bir geziden ilk notlar
    • 15 Mayıs 2012 ‘Yeni CHP’ nihayet sözcüsünü buldu
    • 16 Nisan 2012 Hangi patron, hangi yönetici, hangi yazar içeri alınır?
    • 23 Mart 2012 Ben demedim, o dedi
    • 13 Mart 2012 Köşemi bugün Cumhurbaşkanı Gül’e bırakıyorum
    • 9 Mart 2012 TR325 kodadlı becerikli uzman...
    • 20 Şubat 2012 ‘Operasyon’ diye ben buna derim
    • 30 Ocak 2012 Davos’ta Türkiye dersi
    • 27 Aralık 2011 Bu yılın Cumhurbaşkanlığı büyük ödülü...
    • 12 Aralık 2011 Ak Parti üzerine hesaplar
    • 9 Aralık 2011 Gül vetoya ne zaman karar verdi?
    • 14 Kasım 2011 Kriz çıkaranlar gidiyor, ama yerlerine gelenler de yabancımız değil
    • 24 Ekim 2011 Kaddafi’nin son demleri...
    • 3 Ekim 2011 Dr. Sallaso’nun kunduzunun izinde
    • 29 Ağustos 2011 Ben meraklı bir insanım, özür dilerim
    • 26 Ağustos 2011 Bütün kepazeliklerin anasını açıklıyorum

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    4,548 µs