En Sıcak Konular

Ekrem Dumanlı


Ekrem Dumanlı
0 0 0000

Kürt kardeşime açık mektup



Sevgili Kürt kardeşim;

Öteden beri hep şuna inandım: Zalime dur diyecek ancak ve ancak içeriden gelen ve gönüllerde dalga dalga yankılanan haykırışlardır. Firavun'u aciz bırakan, o görkemli saray ahalisinden namuslu ve cesur bir ferdin "Rabb'im Allah'tır dediği için bu adamı öldürecek misiniz?" diye feryat edip Musa'ya kol kanat germesiydi. O ses vicdanlarda öyle yankılandı ki zalimler dermansız kaldı, mazlumlar rahat bir nefes aldı.

Kürt sorununda zalimler ile mazlumlar yer değiştirdi. Dün faili meçhuller eşliğinde zulüm edene millet vicdanı "Yeter!" dedi ve şimdi o haksızlığın hesabı (yargı yoluyla) soruluyor. Kürtler adına hareket ettiğini söyleyen örgütçü zalimlerden kim hesap soracak? Tabii ki kanunlar. Ama ondan önce kamu vicdanı "Yeter!" demeyecek mi?

Birkaç gün önce haberlerde rastladım; şehit binbaşının anneciği, "Allah şehit oğlumu cennette Hazret-i Muhammed'e komşu eylesin!" demiş. Âmin! Yaralı kalple yapılan bu mukaddes dua kasvet dolu kalbimi titretti. Anaların duası geri çevrilir mi? Hâşâ! Cenaze evinden Kur'an sesleri yükseliyordu. İçim parçalandı. Kim o arslan şehidin alnından öperek son yolculuğuna uğurlamak istemez? Haber görüntüleri akıp giderken bir çığlık yükseldi. İki çocuğu yetim bırakan hain şebekeye "Allah belanızı versin!" diyordu. Ses o kadar samimi, o kadar yanıktı ki! Eminim o bedduaya milyonlar "Âmin!" diyordu. Bu mübarek Ramazan gününde dualar bedduaya dönüyorsa ehli insafı, ehli vicdanı göreve çağırmak gerekiyor. En başta da aklını yitirmemiş, vicdanını kaybetmemiş Kürtleri... Neden mi?

Sevgili Kürt kardeşim;

İlk gençlik ateşini bir dönem Türkçülüğün kalesi sayılan bir beldede iliklerine kadar yaşamış bir insanın tecrübesiyle sizlere sesleniyorum. Şaman dönemine duyulan anlamsız ve şovenist özlemle üstün ırk olduğumuza dair söylencelerin gencecik beyinlerde fırtına kopardığı günleri dün gibi hatırlıyorum. Başka ırklara karşı beslenen öfke, aşağılama ve nefret, o kitleleri dimdik ayakta tutuyordu. Temelsiz ve ufuksuz iddiaların büyük ve kitlesel bir çatışmaya dönüşmesini kim önledi biliyor musunuz? Aklı başında Türkler!

Onlar dediler ki, "Bu topraklarda ırkçılık yapılmaz; vatanımız bir, dinimiz bir, kıblemiz bir, kaderimiz bir..." Önce tereddüt ettik söylenenler karşısında belki. Fakat sonra anladık ki sosyal barışı inşa etmenin ruhu, insan gerçeğine odaklanmaktan geçiyor; yani Âdem ve Havva'nın çocukları olduğumuzu idrak etmekten... Gördük ki bu ülkenin kendi ayakları üzerinde durmasından rahatsız olan güçler onun yıkılıp gitmesi için ya etnik ayrılıkları kullanıyor, ya mezhep farklılıklarını. Kardeş kavgası çıkarmak için şeytanları bile kıskandıracak keskin plan yapanlar kaç kuşağımızı harcayıp tüketti; biliyor musunuz? O insaflı Türkler olmasaydı (ki bazı dönemlerde onlar da çaresiz kaldı) bu topraklar yaşanmaz hale gelecekti.

İslam'ı yanlış anlayıp, Müslümanları terörist imajına hapseden bazı cahil insanların önüne mutedil ve 'sırat-ı müstakîm ehli' Müslümanlar çıkmasaydı dünya kan gölüne dönecekti. Üzerine bombalar bağlayıp kanlı eylemini Kur'an ayetleriyle telif etmeye çalışan meczup adamı dıştan bir ses durdurabilir mi? Ancak hakiki ve cesur müminler "Sen Kur'an'ı yanlış anlıyorsun, o ayetlerdeki murad-ı İlahi senin dediğin gibi anlaşılmaz!" diyecek ki aklı selim hakim kılınabilsin...

Son günlerde hangi Kürt arkadaşıma rastlasam soruyorum: "Boş ver cerbezeye dayanan siyasî yorumları; halk vicdanı ne diyor bu katliamlar karşısında?" Dürüstlüğüne inandığım o dostların hepsi dedi ki: "PKK'nın bu kadar vahşi eylemler yapması Kürtler arasında da hiç bu kadar nefretle karşılanmamıştı." Geçmişte devletin kendine zulmettiğini, en temel haklardan mahrum bıraktığını, faili meçhuller yüzünden acılar yaşadığını düşünen insanların bugün yapılan korkunç eylemlere anlam verememesi gayet normal. Kürtleri kucaklayan onca gayret ortadayken etrafı kana bulayan eylemler, ancak taşeronlukla izah edilebilir.

Sevgili Kürt kardeşim;

Bir dönem devlete karşı yaşadığınız kaygıları, korkuları bugün örgüte karşı yaşıyor olmanızı anlamamak mümkün değil; ancak PKK denilen insafsız, vicdansız, izansız, dinsiz örgütün bu ülkeyi bir felakete sürüklediğini görmek gerekiyor. Birileri kardeşliğimize gölge düşürmek; hatta onu düşmanlığa dönüştürmek için var gücüyle çalışıyor. Gerçekten barış ve huzur içinde demokrasi isteyen herkesin sesi daha gür çıkmalı! İçeriden yükselecek o sayha zalimleri boğmadan terörün çanına ot tıkanamaz ve bu feci durumdan (Allah muhafaza buyursun) herkes zarar görür...

BDP tel tel dökülürken

İki ayda kırk asker şehit oldu; BDP'den tık yok. Adamlar uzaktan kumandalı robot gibi. Düğmesine basılmadan hareket edemiyorlar adeta. Öcalan'ın, "Beni taşeron gibi kullanıyorlar!" demesi üzerine zaten betleri benizleri attı, depresyona girdiler. Polise tokat atmaya gelince kadınlığını bile unutanlar, anaların ağıtlarını duymuyor. Güvenlik güçlerine taş atarken pervasızlığın numunesi olmaya namzet milletvekili, gencecik çocukların art arda ve sebepsiz yere şehit edilmesine gık diyemiyor. Uzaktan kumandayı elinde tutanlardan birisi mahpus, öbürü rehin. Bu saatten sonra meydan komşu ülkeler üzerinden yürütülen sinsi bir savaş taktiğine kalıyor. Bu da BDP'nin çapını aşıyor...

Farz edin ki iki ay içinde kırk PKK militanı öldürülmüş olsaydı, bu zevat kıyameti koparmaz mıydı? 'Barışa sıkılan kurşun'dan bahsederken Nobel Barış Ödülü adayı olmuş gibi nutuk irad etmez miydiler? Partinin klasik tabanını biliyoruz, onların öğrenilmiş çaresizliklerine aşinayız. Ancak bu partiye bin bir hevesle giren bazı kişilerin süklüm püklüm olup bir kenarda aciz beklemelerine mana veremiyoruz.

Mesela Beynelmilel filmiyle (ve daha birçok özelliğiyle) insanların sempatisini kazanan, hoş-sohbet Sırrı Süreyya Önder neden derin bir suskunluğa hapsolmuştur? Öteden beri İslamcı kimlik taşıdığını bangır bangır haykıran ve daha önceki PKK eleştirilerini bir kenara bırakarak BDP saflarına katılıp dostlarında, "Herhalde bir maslahat gözetiyor olmalı..." iyimserliğine neden olan Altan Tan, seri cinayetler karşısında neden gürül gürül konuşamıyor?

PKK'ya yakın partiler içinde ilk kez vizyon zorlamasını BDP yaptı ve seçime geniş bir kadroyla katıldı. Şerafettin Elçi, Ertuğrul Kürkçü, Sırrı Süreyya, Altan Tan vs. Vakıa, bu açılımlı haliyle bile yüzde 7'yi bulamadılar; ancak "Belki bu sefer bu cephe demokratikleşme konusunda cesur ve yapıcı bir katkı sağlar..." iyimserliğine yol açmıştı. Son yaşananlar gösterdi ki maalesef beklentiler gerçekleşmiyor. Belki de hiçbir zaman gerçekleşmeyecek. Çünkü karşımızda mezalim karşısında yaramaz çocuklara özenip tıp oynayan, düğmesine basıldığında da ezberindeki repliği var gücüyle haykıran bir koro var. Beste başka yerden, güfte başka yerden, senaryo başka yerden... Keşke öyle olmasaydı. Keşke orada da bir değişim ve dönüşüm yaşansaydı...


PANORAMA
Ramazan ayı ağustos sıcağına rastlayınca iftar bereketi sokaklara taştı. Mahalle aralarında, geniş cadde ve sokaklarda, meydanlarda... İlk defa konu komşu sofra başına oturanlara rastladım. Ortam gayet nezih, yemekler ustaca hazırlanmış, hijyenik. Türkiye'nin bütün renkleri orada: Başı açık, kapalı fark etmiyor; etnik farklılık kimsenin aklının ucundan geçmiyor. Hâlâ sokakta iftar yapmayan varsa tavsiye ederim; oradaki kaynaşma, eminim, size de ümit verecek.

Somali'ye giden heyete bir kere daha bakmak, oradaki derin manayı doğru okumak gerekiyor. Devlet orada, sivil toplum kuruluşları orada, sanat camiası orada. Bir aydır yapılan yardım kampanyaları zaten takdire şayan bir tablo çıkarmıştı karşımıza. Medya da meseleye insanî duyarlılıkla yaklaştı. Ortaya çıkan tablo, 'Yeni Türkiye' tablosudur.

Her perşembe okuruyla buluşan Yeni Bahar dergisinin bu haftaki sayısı yine harika. Kapak dosyası, 'Yeni Ramazan eski medya' diyor. Her yıl televizyonlarda ve gazetelerde gündeme gelen Ramazan yayıncılığını ele alıyor. Takdire şayan çabaları alkışlamak gerekir. Ancak bu ayın ruhuna uygun olmayan yayınlar yapan ve 'eski'de kalan medyayı da eleştirmeli...

Hacı Bektaş-ı Veli'yi anma törenlerinde çok tatsız bir olay yaşandı. CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu, konuşma sırası Bakan Ertuğrul Günay'a gelince mekânı terk etti. Günay'ın konuşması da bir grup tarafından yuhalandı. Her fırsatta 'uzlaşma'dan bahseden Kılıçdaroğlu'nun böyle bir şey yapmasına anlam veremedim. Önde gelen Aleviler olayı kınadı. Hacı Bektaş felsefesiyle bağdaşmayan bir tutum olarak kaydedildi.

zaman

Bu yazı 625 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 24 Eylül 2012 Ne gereği vardı?
    • 11 Haziran 2012 Cuntalarla nasıl mücadele edilecek?
    • 30 Nisan 2012 Şiddet!
    • 16 Nisan 2012 '28 Şubat'çılardan panik atak hamleleri
    • 10 Nisan 2012 Çin'den bakınca Türkiye'nin gücü
    • 9 Nisan 2012 Darbede tanıdığım dört subay
    • 2 Nisan 2012 Suriye İran... İşte çetin imtihan!
    • 26 Mart 2012 Terlik
    • 13 Şubat 2012 Aman dikkat!
    • 6 Şubat 2012 Bu yüzden mi susuyorsunuz?
    • 23 Ocak 2012 Hem Hrantçı hem Ergenekoncu olunabilir mi?
    • 16 Ocak 2012 Kaç kafatası bir manşet eder?
    • 9 Ocak 2012 Hesap vermek
    • 26 Aralık 2011 Çanlar Avrupa için çalarken
    • 19 Aralık 2011 Militan
    • 12 Aralık 2011 Maazallah!
    • 5 Aralık 2011 Global Ergenekon
    • 28 Kasım 2011 Dersim'den alnımızın akıyla çıkmak
    • 23 Kasım 2011 İngiltere'yi yeniden keşfetmek
    • 21 Kasım 2011 Dersim'in şifreleri

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    5,368 µs