En Sıcak Konular

Cengiz Çandar


Cengiz Çandar
0 0 0000

Hasan Cemal 'topu' Ankara'ya geçirdi



Hasan Cemal büyük iş yaptı. Bir gazetecinin meslek işlevinde ‘büyük’ iş yapması demek, siyasi sonuçlar üretecek çapta bir işe imzasını atması demektir.
Hasan Cemal’in Murat Karayılan’la yaptığı görüşme böyle bir şey. Kandil Dağı’na gidip PKK’nın fiili ‘1 numarası’ olan Murat Karayılan’la görüştü. Murat Karayılan, asıl ‘1 numara’ Abdullah Öcalan’ın İmralı’ya düşmesinden
beri, örgütün ‘askeri 1 numarası’ idi ve bu sıfatı devam ediyor.
Bu arada, PKK içinde varolduğu dışarıya arada bir sızdırılan ve Genelkurmay Başkanı Orgeneral İlker Başbuğ’un geçen haftaki basın brifinginde de dile getirdiği ‘çatlaklar’ ya da ‘çizgi farkları’ söz konusu olduğunda Murat Karayılan’ın ‘ılımlı’ yani ‘Türkiye ile uzlaşma’ya yatkın bir çizgide olduğunu biliyoruz.
“PKK’nın görüşleri zaten belli. Abdullah Öcalan’ın İmralı’dan kendisiyle görüşen avukatları aracılığıyla dışarı çıkarttığı talimatları, ortaya koyduğu görüşleri bunları yayımlamakla işlev gören internet sitelerinden takip edilebilir” diyenler çıkacaktır. Herkes elini vicdanına koysun; PKK’nın genel yaklaşımı, taktik açılımları, Ankara’ya somut talepleri, beklentileri vs. konusunda bu kadar açık sözlü, net anlaşılabilir, Türkiye’nin en önemli sorununa ilişkin çözüm umutlarını canlandırabilecek bir şey okudunuz mu uzun süredinr? PKK’ye ilişkin
yeni bir bilgi ve bakış açısı elde etmediğinizi söyleyebilir misiniz?
İşte bu farkı yaratan Hasan Cemal ismi. Sadece gazetecilik de değil. Hasan Cemal gazeteciliği. Zira, kiminle görüşeceğini doğru saptamak, bunun ‘zamanlaması’nı doğru yapmak yetmiyor. O belirlenen kişiye, tam da o zaman dilimi itibarıyla ne sorulacağını, nasıl sorulacağını ve niçin sorulacağını bilmek ve en az bunlar kadar önemli, bütün bu görüşmeyi kolaylıkla okunabilir, anlaşılabilir ve üzerinde durulabilir bir şekilde aktarmak gerekiyor.
Hasan Cemal bunu yaptı.
Bunu yapabileceği bilindiği için Kandil eteklerinde Murat Karayılan ile görüştüğü iki odalı, kerpiç tavanlı bir köy evinin kapıları, o kapıdan girip aynı işi yapmak isteyen bunca gazeteciye değil de Hasan Cemal’i açıldı.
Hasan Cemal işini yaptı.
Bakalım, bundan sonra Ankara işini yapacak mı?
***
Hasan Cemal işini bitirdi. Onunki ‘aktarmak’ idi. PKK’nın da fazla yapacağı bir şey yok aslına bakarsanız. Varlığını korumaya çalışmaktan gayrı ‘enerji’ sarf etmesini ne fiziki, ne de zihni- gerektiren bir hali yok.
Bunun böyle olduğunu yaklaşık üç ay önce Erbil’de bir KDP yöneticisine şaka yollu ‘Dağdakilerden haber var mı? Şu sırada ne yapıyorlar?’ soruma ciddi bir eda ile verdiği ‘Ankara’dan haber bekliyorlar’ cevabında anlamıştım.
Türkiye aklını ‘PKK’nın silah bırakması’ ve ‘PKK’nın dağdan indirilmesi’ konusunda yoğunlaştırmışken, Murat Karayılan ‘Bakın, biz aklımızı yitirdiğimiz için çıkmadık dağa. Piknik yapmak için de dağda değiliz’ dedikten sonra, Hasan Cemal’in yazdığınca ‘sıkıştırılınca’ şu tepkiyi veriyor: “PKK silah bıraksın söylemi havaya, yani boşa sıkılmış bir kurşundur. Bıraksın da nereye bıraksın?
Zemini nedir silah bırakmanın?
Silah bıraksın demenin bir anlamı yok. Önce oturalım konuşalım.”
Bu, pratik bir mesele. Pek haksız, yanlış sayılmaz.
Kiminle konuşulacak peki?
“Diyalog yeri İmralı’dır” diyor. Ekliyor, “Kabul edilmiyorsa, diyalog yeri biziz.. Bizi de kabul etmiyorsa, siyasal olarak seçilmiş iradedir.”
DTP’nin adını zikretmemiş Karayılan. Hasan Cemal bastırınca başını sallayarak onaylamış. “Bu da olmuyorsa” (yani DTP) “o zaman ortak bir komisyon kurulur bir yerde, akil adamlar bir araya gelir. Örneğin İlter Türkmen gibi, sizin gibi insanlar toplanır, böyle bir mekanizma harekete geçer, çalışmaya başlar... Böyle bir mekanizma muhatap alınır diyalog için devlet tarafından...”
Murat Karayılan, sorunun ‘askeri yollardan olmayacak çözümü’nü sağlayabilecek ‘diyalog’ için seçenek üzerine seçenek sunuyor. İşin en hazin yönü de bu. Devletin siyasetsizliği, diyalog tarafı olarak kendinden bile feragat ederek seçenekler sunan bir adamın sözlerinde yansıyor.
Tıpkı, Kıbrıs sorunu için yıllardır geçerli olan ‘çözümsüzlük en iyi çözümdür’ zihniyeti Kürt sorunu için de aslında uygulanıyor.
Denecek ki, “PKK silahları sustursun önce”, diyeceğiz ki,
“Şu sıra bildik klişeler ile polemik yapmak için çok anlamlı değil.”
Çünkü, ortada Karayılan’ın dile getirdiği bir ‘niyet beyanı’ var ve bunu dayandırdığı şu sözler var: “Biz 10 yıl önceki PKK değiliz. Silahlı mücadeleyi de klasik yöntemlerle yapmıyoruz artık. Meşru savunma çizgisi temelinde çalışıyoruz. Kitle faaliyetlerine, sivil itaatsizliğe, siyasal çalışmaya ağırlık veriyoruz. Ama bu arada 6-7 bin silahlı adamı ne yapacaksınız?”
Dönüp soruyu kendimize soralım; ‘Adalete teslim olsunlar’ demek ne kadar sonuç aldırır? Ne kadar geçerli? Ne kadar doğru?
***
Beni bilenler PKK’ya yönelik olarak bir ‘teslimiyet anlaşması’nın asla geçerli olmayacağını, bunun istenmemesi gerektiğini yazdığımı, söylediğimi bilirler. Ulaşılması gereken nokta, ‘kardeşlik’ sözcüğünü işi boş bir karşılıklı propaganda söylemi olmaktan çıkartıp, ona hayatiyet kazandıracak bir kalıcı ‘tarihi kucaklaşma’dır.
Bunu yazdık, çizdik, söyledik. Defalarca.
Murat Karayılan, Hasan Cemal’e şöyle demiş, “İlk önce silahlar susmalı, sonra sıra, Kürt kimliğiyle ilgili kültürel haklara ve kimilerinin af olarak anladığı ‘toplumsal uzlaşma’ projesine gelir... Bu karşılıklı, iki taraflı bir şey. Bu proje karşılıklı olarak birbirini affetmektir. Gönüllü birlikteliği yansıtacak yeni bir anayasada uzlaşmaktır.”
Evet, ‘karşılıklılık’ gözetmeden silahların susacağı, PKK’nın ortadan kalkacağı bir Kürt sorunu çözümüne ulaşabilir misiniz?
Gerçekçi olalım. Hayal görmeyelim. Ezberleri bırakalım.
PKK, istesek de istemesek de, beğensek de beğenmesek de, Türkiye’nin Kürt sorununun ‘entegral’ bir parçası haline geldi. Yine Hasan Cemal’in yazılarında vardı, PKK’dan 2003’te kopmuş ve bir PKK muhalifi gelmiş olmasına rağmen Osman Öcalan, “Bugün Kürt siyasal ulusal birikiminin yüzde 95’i PKK’dan yanadır... Bir gerçek daha var: PKK bitirilemez! PKK’yı bu yıl bitireceğiz, gelecek yıl bitireceğiz gibi resmi söylemler de gerçeği yansıtmıyor” diyor.
Hasan Cemal öyle bir iş yaptı ki, Ankara’nın kımıldamasını gerektirdi. Yaptığı işe, başarılı ama ‘günlük herhangi bir gazetecilik olayı’ muamelesi yapmak, yani ‘siyasi hiçbir anlam taşımayan bir konumda bulunuluyor’ tavrı göstermek, ‘şiddet ortamı’nın devamına davetiye çıkartmak demektir.
Ankara’nın kımıldaması gerekiyor.
Kımıldaması için konunun üzerinde durmaya, üzerine gitmeye devam edeceğiz...

radikal



Bu yazı 347 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 2 Mart 2012 'İç savaş salgını' ve 'korunma yolları'...
    • 8 Şubat 2012 Türkiye, Suriye'de savaşa mı gidiyor?
    • 13 Temmuz 2011 Diyarbakır DTK'nın, BDP Ankara'nın
    • 22 Haziran 2011 Türkiye'nin doğru Suriye pusulası
    • 14 Haziran 2011 Yeni anayasa için AK Parti-BDP-CHP uzlaşması
    • 13 Mayıs 2011 İktidar Kürt sorununu anlamalı
    • 16 Nisan 2011 AK Parti'nin Güneydoğu'da 'siyasi ricatı...'
    • 12 Nisan 2011 Aday listelerini okuma kılavuzu
    • 1 Mart 2011 Hoca ve 28 Şubat'ın cenazesi
    • 22 Şubat 2011 Libya: Osmanlı dominosu ve Bingazi'deki kan davası
    • 19 Şubat 2011 Ergenekon faturası
    • 5 Şubat 2011 Mısır'ın tarih yazdığı gün...
    • 8 Ocak 2011 Hizbullah tahliyesi mi rönesansı mı?
    • 5 Kasım 2010 TAK, ne kadar PKK, ne kadar 'Ergenekon?'
    • 29 Ekim 2010 'Tek Cumhuriyet'in iki Ankara'sı
    • 26 Ekim 2010 Bu gidişle katilden çocuk yaratılacak
    • 6 Ekim 2010 Washington'daki Türkiye
    • 1 Ekim 2010 Daha seyahatin başı, çözümün eşiği değil...
    • 29 Eylül 2010 Türkçeye onurunu iade edin
    • 21 Eylül 2010 Hakkâri provokasyonuna inat

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    7,722 µs