En Sıcak Konular

Ekrem Dumanlı


Ekrem Dumanlı
0 0 0000

Başörtüsü mü tehlikeli, çeteler mi?



Normalde başörtüsü ile çetenin iki mukayese unsuru olarak kullanılmaması gerekir. Çünkü bunlar arasında doğrudan bir ilişki düşünülemez. Ancak burası Türkiye; dünyanın hiçbir ülkesinde olmayacak kadar birbirinden kopuk konuların birbiriyle ilişkisi çıkabilir.
Daha doğrusu, belli bir amaca ulaşmak için her vesileyi kullananlar, milletin kıymet atfettiği, saygı duyduğu değerleri bile kirli maksatları için kullanabilir. Üstelik medya için başörtüsü ve çete haberlerinin turnusol özelliği var. Bu pencereden de bakmak gerekiyor meseleye.

Maalesef Türkiye son senelerde çok açık bir gerçeğe şahit oldu ki çeteleşme bu ülkede inanılmaz boyutlara ulaşmış. Sistem hep aynı: Emekli ya da muvazzaf subaylar ve emniyetçiler; bir de mafya diye bilinen insanlar. Öyle anlaşılıyor ki bu kişiler devletin en gizli istihbarat bilgilerine sahip. Suikast yapmaktan gayrı nizami harp planlamaya kadar pek çok konuda hazırlık içindeler. Krokiler, haritalar, planlar... Ağır silahlar, bombalar, mühimmatlar... Manzara vahim. Üzerinde polis ya da asker üniforması bulunan (veya bir zamanlar bu şerefli üniformayı taşıyan) insanlar, gırtlaklarına kadar politize olmuşlar; bu yetmiyormuş gibi psikolojik harp yapmak maksadıyla illegal örgütlenmede bulunmuşlar. Dahası, uyuşturucu ticaretinden silah tacirliğine kadar birçok kirli işlere bulaşmışlar. Sauna çetesi, Bursa çetesi, Şemdinli çetesi, Eryaman çetesi, Ergenekon çetesi...

'Sessizlik' çetelere moral verdi

Kritik soru şu: Başörtüsü gündeme geldiğinde burnundan soluyarak "rejim tehlikede" diye kıyameti koparanlar, son yıllarda ortaya çıkan tehlikeli örgütler için neden suspus olmayı tercih ediyor? O kadar ki adamlar aylarca "Tehlikenin farkında mısınız?" diye yeri göğü inletiyor, kendilerine bomba atan derin çetenin peşinden koşmuyor. Tandoğan Meydanı'nı doldurup insanları üçer beşer sayarak "milyonlar laiklik için yürüdü" demek kolay, aynı topluluğun niçin mafya işbirlikçisi örgütler konusunda ağzını bıçak açmıyor? Daha da kötüsü var: Onca çete soruşturmasında yakalanan, sorgulanan ve tutuklanan kişiler arasında "ulusalcı" diye bilinen bazı insanlar var. Yani, Cumhuriyet mitinglerine can u gönülden destek veren, ulusalcılık adına kitap ve makale yazan, TV programlarında "rejim tehlikede" deyip irtica tellallığı yapan insanlar bulunuyor. Bayrak ve tabanca üzerine yemin ettirip "ölmeye ve öldürmeye" ant içtiren kitle ile başörtüsü konusunda duyarlılık (!) gösteren bazı sivil toplum örgütleri (?) arasında somut bağlar var. O yüzden susmayı tercih ediyorlar ve o yüzden inandırıcı değiller. Başı kapalı olduğu için üniversite okuyamayan gözü yaşlı çocuklara gelince arslan kesilenler, devletin en temel kurumlarını zayıflatacak ve ülkeyi kaos ortamına sürükleyecek çeteler konusunda kuyruklarını kısıp bir kenara sıvışıveriyor. Kim inanır bunların "tehlike" analizlerine?!

Ulusalcılık adına bazı örgütlerle çetelerin amaç kesişmesine ve suçüstü yakalanma karşısında mahcubiyetine bir nebze olsun mânâ vermek mümkün; lâkin medyaya ne oluyor ki tuhaf ve utangaç bir tavra bürünüyor? Başörtüsü ile ilgili yapılan yayınlar ortada. İnsanları endişeye, kuşkuya, umutsuzluğa itecek her türlü malzeme medya tarafından kullanılıyor. Bu eğilim, marjinal gruplarla sınırlı kalsa hiçbir önemi yok; fakat kendini "merkez" olarak görenler de her vesileyi değerlendirip "Tehlikenin farkında mısınız?" korosuna iştirak etme hevesinde. Diyelim ki gerçekten endişe taşıyorlar ve olmadık hadiseleri endişe paylaşımı için kullanıyorlar; o zaman şunu sormak gerekiyor: Kaos için her türlü olayı göze almış eli silahlı çeteler hakkında niçin aynı duyarlılık gösterilmiyor?

Lütfen hatırlayınız; o menfur Danıştay saldırısının akabinde Türkiye, laik-antilaik çatışmasıyla karşı karşıya kalmış, bazı gazeteciler öfkelerine mağlup olmuş hatta daha olayın aslını faslını beklemeden sokağa fırlayıp "Türkiye laiktir, laik kalacak" diye bağıran gruplara iştirak edecek sert beyanlarda bulunmuştu. Ne oldu? Cami avlusuna kadar gelip cenaze namazını provoke edenler, bu saldırının laiklik karşıtları tarafından yapıldığına yürekten inanıyordu. Ne oldu?

Bir de baktık ki katil zanlısı "vatansever" bir örgüt üyesiymiş, "ulusalcı" büyükleriyle (!) ilişkisi varmış. Bu gerçekler ortaya çıktığında da bazı gazete ve televizyonlarımız derin bir sessizliğe gömülmüştü. O gün kuşkuların üzerine gidilseydi Ergenekon denilen örgütün ürpertici boyutlara ulaşması mümkün olmazdı. Aradan geçen zamanın sessizlik ve hatta kimi zaman korumacılık görüntüsü sunması derin çetelerde "Bize kimse dokunamaz" cesaretini kazandırdı. Çünkü namaz söz konusu olduğunda, kurban söz konusu olduğunda, başörtüsü söz konusu olduğunda, imam hatip söz konusu olduğunda vs., öfkeyle kıpkırmızı kesilenler, kökü bir hayli derinlerde olduğu anlaşılan çeteler söz konusu olduğunda dut yemiş bülbüle dönüyor ve inanılmaz bir emn ü eman içine giriyordu.

Bu manzara karşısında durup düşünmek gerekiyor. "Efendim soruşturmalar sürüyor; o yüzden..." Kimse inanmıyor bu laflara. 28 Şubat sürecinde nice insanı bir lahzada medyatik lincin giyotinine teslim edenlerin (-ki buna kendi meslektaşları da dâhildir) bugün somut suç aletlerini görmezden gelmesi düşündürücüdür. En azından inandırıcı bir mazeret değildir. İrtica diye her gün manşetlerden düşmeyen olayların ne kadar suni, ne kadar sosyal gerçekliğe ters olduğu ortada. Yüzlerce makale yazan zevatın, silahlı, bombalı, krokili, haritalı; uyuşturuculu, silah ticaretinden insan ticaretine kadar bir yığın somut suçlara karşı kulaklarını tıkaması ve tek satır yazı yazmaması tuhaf değil mi? Bazı "laikçi" yazarların başörtüsü yazısı yüzlerce makaleye ulaştı. Bu kişiler Danıştay saldırısından Ergenekon'a kadar devam eden süreçte daha bir kerecik çete yazısı yazamadı. Ayıp olmuyor mu? Bazı yazanlar da hedef saptırmaya, konuyu başka yerlere çekmeye çalıştı; bu daha büyük bir ayıp değil mi?

Korku ticareti yapmaya gerek yok

"Başörtüsü mü, çeteler mi daha tehlikeli?" dememin bir başka nedeni daha var: Çeteler kaos ortamı oluşturabilmek için her türlü kılık-kıyafet değişikliği yapabiliyor. Kâh "laikçi" havalarıyla "İslamcılar"ı kışkırtıyor; kâh "İslamcı" kesilip "laiklik duyarlılığı gösteren" insanları. Bazen amaçları için bölücü örgütün postuna da bürünüyor, bazen ırkçılık damarına karışıyor; bazen de mezhep istismarı yapıyor. Kiliseye gidiyor, el etek öpüyor; yeri geldiğinde de "Türk-İslam sentezi"nden bahsedebiliyor. Böyle bin bir surat bir örgüt taktiği ile karşı karşıyayız ve maalesef bunların bir ucu "gizli devlet görevi" maskesiyle dolaşan bazı kişilere kadar uzanıyor.

Başörtüsüne serbestlik getiren Anayasa değişikliğine bir de derin çeteler üzerinden bakmak gerekiyor. Hafta içinde Fethullah Gülen çok önemli bir uyarıda bulundu. "Çarşaf giydirilmiş erkeklerden, bayanlardan" bahsetti. Boşuna değil bu uyarı! Çünkü daha önce de yapıldı bu tür provokasyon girişimleri. Bu günden "Ya şöyle olursa, ya böyle olursa" diye korku ticareti yapanlar var. Samimi endişeye diyeceğim yok, keşke onlar da sosyal barış için dikkatle konuşsa ve herkes onları dikkatle dinlese. Tek bir ferdin endişesi bile düşündürücüdür.

Meselenin bir de karanlık bir yanı var. Bazı endişeleri inanılmaz bir abartı ile dile getirenler ile bu havayı oluşturmak için çırpınıp duranlar arasında bir bağ bulunuyor. Yani korku filmini yazanlar ile oynayanlar aynı locadan. O yüzden medyaya büyük bir görev düşüyor. Her olayın üstüne hemen atlamak, bilmem kaç kere rezil etti bazı gazete ve televizyonları. Soğukkanlı olmak, sağduyuyu elden bırakmamak şart; yoksa çetelerin tezgâhına gelinmiş olur ki bu ülkeyi kaosa sürüklemek isteyenlere sosyal barışımızı peşkeş çekmenin bir anlamı yoktur!

 

--------------------------------------------------------------------------------

Unutulmaz bir geceydi
Zaman Gazetesi Yılın Sporcuları Ödül Töreni'nin 18.sini geçen hafta idrak ettik. İstanbul Gösteri Merkezi'nde gerçekleştirilen törende her şey dört dörtlüktü. Katılımcılar harikaydı mesela. Fatih Terim eşliğinde Avrupa Şampiyonası'na kalan Milli Takımımız tam kadro oradaydı. Hemen her alanda büyük başarı kazanıp 100. yılını bir efsaneye dönüştüren Fenerbahçe oradaydı. Sadece Beşiktaş ve Galatasaray'ın yetkilileri değil, Kayseri, Sivas, Trabzon gibi kulüplerimizin yöneticileri de sportmence geçen gecede bizi yalnız bırakmadı.

Basınımızın ilgisi müthişti. Bunda hem ülke içinden hem de ülke dışından gelen konuklarımızın payı da vardı kuşkusuz. Brezilya Teknik Direktörü Dunga'nın yanında Antiç, Les Ferdinand, Jean Tigana, Kennet Andersson, Sepp Piontek gibi isimler de misafirlerimiz arasındaydı.

Sahne düzeni, sunucu, klipler. Tam bir Oscar gecesiydi; sporun Oscar gecesi. Emeği geçen herkesi özellikle Spor Servisimizi kutluyorum. Bir özel ve gecikmiş teşekkürüm daha var: Program esnasında farkına varamadım; ancak sonradan duyduklarım üzerine bakmak ihtiyacı hissedince gördüm ki 18. Zaman Ödül Töreni'nin canlı yayını mükemmel bir gayretin ürünü olmuş. Samanyolu Haber, canlı yayının bütün zorluklarına rağmen mükemmel bir iş çıkarmış ve çok başarılı bir programa imza atmış. Samanyolu Haber ekibine de teşekkür ve takdirlerimizi iletirim.


zaman



Bu yazı 438 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 24 Eylül 2012 Ne gereği vardı?
    • 11 Haziran 2012 Cuntalarla nasıl mücadele edilecek?
    • 30 Nisan 2012 Şiddet!
    • 16 Nisan 2012 '28 Şubat'çılardan panik atak hamleleri
    • 10 Nisan 2012 Çin'den bakınca Türkiye'nin gücü
    • 9 Nisan 2012 Darbede tanıdığım dört subay
    • 2 Nisan 2012 Suriye İran... İşte çetin imtihan!
    • 26 Mart 2012 Terlik
    • 13 Şubat 2012 Aman dikkat!
    • 6 Şubat 2012 Bu yüzden mi susuyorsunuz?
    • 23 Ocak 2012 Hem Hrantçı hem Ergenekoncu olunabilir mi?
    • 16 Ocak 2012 Kaç kafatası bir manşet eder?
    • 9 Ocak 2012 Hesap vermek
    • 26 Aralık 2011 Çanlar Avrupa için çalarken
    • 19 Aralık 2011 Militan
    • 12 Aralık 2011 Maazallah!
    • 5 Aralık 2011 Global Ergenekon
    • 28 Kasım 2011 Dersim'den alnımızın akıyla çıkmak
    • 23 Kasım 2011 İngiltere'yi yeniden keşfetmek
    • 21 Kasım 2011 Dersim'in şifreleri

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    9,281 µs