En Sıcak Konular

İbrahim Karagül


İbrahim Karagül
0 0 0000

Avuç içi kadar vatan, yeryüzü kadar utanç!



Gazze, küçücük bir yer. Avuç içi kadar bir toprak parçası. İki milyona yakın insanın en aşağılayıcı koşullarda yaşamak zorunda bırakıldığı adeta bir toplama kampı. Sınırları yüksek duvarlarla, tanklarla çevrilmiş, hava sahası kapatılmış, denizle bağlantısı kesilmiş, sadece nefes alma özgürlükleri olan insanların ülkesi. Filistinli olmak yüzünden, Gazzeli olmak yüzünden doğuştan suçlu olanların, bu yüzden de topluca cezalandırılanların yurdu.

Her zamanki senaryo yine uygulanıyor bugünlerde. Nefretten beslenenlerin güvenlik paranoyasını bahane göstererek, politik hesaplarını gizleyerek bir topluluk üzerinde gayri insani yöntemleri denemelerinin yeni bir örnekleri sergileniyor.

Günlerdir ilaç, gıda, elektrik, su ve gündelik hayat için en zaruri şeylerden bile mahrum bırakılan bu insanlar, tam anlamıyla toplu linç girişimine tâbi tutuluyor. Tahammül sınırlarını zorlayan bu insanlık suçu ne yazık ki dünyada yeterli tepkiyi alamıyor. İsrail, adeta dokunulmaz ülke olarak üst üste açıklamalar yapıyor ve tecridin devam edeceğini söylüyor. Nereye kadar? Geçmişte, benzer tecritler yüzünden insanların, ölülerinin etini yemek için, fetvalar bile aldığını hatırlıyoruz biz. Ve bu insanlar hangi suçtan cezalandırılıyor?

Başbakan Tayip Erdoğan; “Bir insanlık trajedisiyle karşı karşıyayız. Bu durumu anlamakta zorluk çekiyorum. Sürekli roket saldırılarını bahane ederek 2 milyona yakın masum insanı cezalandırmak anlamına gelen böyle bir uygulamanın kabul edilmesi mümkün değildir” demiş ve İsrail buna çok kızmış.

Türkiye'yi protesto etmiş. Türk-İsrail ilişkilerinde kriz yaşanmış. Şeyh Yasin şehid edildiğinde de benzer bir durum yaşanmıştı. Türkiye'nin tepkilerinin politik bir yanı yoktu. İnsani bir durumdu ve öyle de olmalıydı. Benzer durumlar devam ederse benzer tavırlar da olacaktır, olmalıdır da... Çünkü böyle bir cezalandırmanın hiçbir politik gerekçesi olamaz.

Hamas'ı bitirmek için yüz binlerce insanı cezalandıramazsınız. Barış sürecini sabote etmek için bir toplumu ölümle imtihan edemezsiniz. Ederseniz, başkaları da, politik hesapların ötesinde bu duruma seyirci kalamaz, tepki gösterir. İsrail'in şu anki reaksiyonu sadece ve sadece “suçustu hali”dir. Geçmişte neler yaşandığını bildiğimiz için bugün Gazze'de olanların nerelere uzanacağını tahmin ediyoruz ve endişeliyiz. Hangisini hatırlayalım!

67 yaşında, bütün vücudu felç olan, hemen hiç görmeyen ve duyma sorunu çeken, yıllarca İsrail hapishanelerinde işkence gören, tekerlekli sandalyeye mahkum olan Filistin'in babası Şeyh Ahmed Yasin'in sabah namazından çıkarken yorgun bedeninin füzelerle parçalara ayrılmasını mı?

İsrail ordusunun Gazze'den çekildiğini açıkladıktan sonraki sabah beşte Beyt-i Hanun'da bir aile apartmanına yönelik saldırısındaki trajik görüntüleri mi? Aynı aileden 13 kişinin tank ve Apache helikopterleriyle katledilmesini, birkaç aylık ya da bir yaşındaki bebeklerin annelerinin kucağında cansız yatışını, 15 dakika arayla altı top mermisi atılan binadan 20 cesedin çıkarılmasını mı?

Bir ay öncesini unutuyoruz ama ben hatırlatayım: “3-15 Nisan 2002'de Cenin'de yüzlerce insan katledildi, binlerce insan elleri ve gözleri bağlanarak toplama kamplarına götürüldü, binlerce kadın ve çocuk evlerinden kovuldu, genç kızlar ve kadınlar günlerce işkence altında tutuldu, yüzlerce ev yerle bir edildi, hastaneler çalışamaz hale getirildi, elektrik ve su kesildi, sokaklarda çürüyen cesetlerin gömülmesine ve yaralıların tedavi edilmesine izin verilmedi, ambulanslar askeri hedef gibi ateş altına alındı, kuşatma altındaki insanlara ilaç ve yiyecek yardımları engellendi, sokağa çıkan herkese ateş açıldı, evlere baskın yapılıp insanlar kurşunlandı, doğum yapan kadınların hastaneye götürülmesine izin verilmedi, evlerin/hastanelerin bahçelerine mezarlar kazıldı. Cenin, üç yüz tank ve zırhlı araçla, binlerce askerle kuşatıldı.

Bir kilometrekarelik mülteci kampına yüzlerce füze atıldı, sadece bir saatte 50 füze fırlatıldı, F-16 savaş uçakları ve Apache helikopterleriyle durmaksızın bombalandı, silahlı-silahsız, kadın-erkek, çocuk-ihtiyar ayırımı yapmadan insanların evleri başlarına yakıldı, bir halkın özgürlük ruhu, yaşama hakkı ve mahremiyeti ayaklar altına alındı. Camiler, yollar, dükkanlar, evler, devlet daireleri, Filistin halkının ekonomik değerleri yok edildi. Cinayet, yıkım, vandalizm, yağma ve terör dehşetine, katledilen kadın ve çocukların cesetlerinin buldozerlerle toplu mezarlara sürüklenmesine karşı bütün dünya sustu, susturuldu.”

Bu cümleler o zaman yazılmıştı ve bunlar yaşandı. Ve bunları İsrail yaptı. Ve bunlar bugünkü gibi Filistin halkına yapıldı. Sadece Cenin'de değil, Ramallah'ta, Beytüllahim'de, Tulkarim'de, Nablus'ta da benzer olaylar yaşandı. Bütün bunları yaşatan Ariel Şaron, kaç yıldır komada ve ne halde?

Ama yöntemler değişmedi. Güvenlik, politik hesaplar başka bir şey. İnsanlık suçu başka bir şey. O zamanlar yapılanlar, bugün yapılanlar aynı şeyler. Düşünce aynı, acımasızlık aynı, hesap aynı.

Bu bir güç mücadelesi değildi, bu bir güvenlik arayışı değildi, bu bir ayakta kalma refleksi değildi! Bu; şiddetle beslenen bir kültürün, intikam hırsıyla şekillenen bir kafa yapısının göstergesiydi. Bugün de öyle.

Ne olacak? Önceki gün olanlar olacak… Gazzeli üç yüz bin kişinin, dokuz metrelik İsrail duvarlarını patlatıp Mısır'a geçtiği gibi, Filistin'i çepeçevre kuşatan, milyonlarca insanı esir kamplarına mahkum eden bütün duvarlar bir gün patlatılacak. Ve herkes, her ülke, her güç yaptıklarının bedelini ödeyecek. Hep öyle olmadı mı?

yenişafak



Bu yazı 527 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 20 Nisan 2012 Türk-Kürt-Sünni..
    • 30 Mart 2012 Suriye satrancı, İsrail'e askeri üs
    • 16 Şubat 2012 En tehlikeli ihtimal: Ya savaş tersine dönerse!
    • 10 Şubat 2012 Hesaplaşma: Kim kimi tasfiye edecek?
    • 2 Aralık 2011 Bitti Esad, gerçekten bitti..
    • 18 Kasım 2011 Artık, Suriye ile savaş halindeyiz!
    • 9 Eylül 2011 Evet, Tahrir'de konuş! Tarihi değiştir! De ki...
    • 18 Ağustos 2011 İran-Suriye ve PKK: O 'kart' yine masada..
    • 10 Ağustos 2011 Altı saat ne konuştular?
    • 27 Temmuz 2011 Ölüm koalisyonu Haçlı savaşçıları..
    • 22 Temmuz 2011 Avrupa Birliği parçalanıyor..
    • 29 Nisan 2011 Cuma, öfke, kan...
    • 10 Şubat 2011 Barış beklerken savaş gelmesin!
    • 31 Aralık 2010 Bir casusa bu kadar para veriliyor mu!
    • 29 Aralık 2010 İki not ve bir kirli ittifak!
    • 24 Eylül 2010 İsrail-PKK bağlantısı bu işi bozabilir mi?
    • 3 Şubat 2010 Bu toplantı hiç de hayra alamet değil!
    • 17 Aralık 2009 İran-Suudi savaşına doğru mu gidiyoruz?
    • 8 Aralık 2009 Reşadiye'den kim ne mesaj veriyor?
    • 28 Ekim 2009 Birileri tarih yapıyor, bunu kimler yazacak?

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    5,131 µs